POSTPARTUM (DOĞUM SONRASI) DEPRESYON

Doğum sonrası depresyon, kişilerin ilk bir yıl içerisinde yaşadıkları kaygı, takıntı, endişe, umutsuzluk ve yalnız hissetme hali şeklindedir. Anneler bu yaşadıkları duygu durum dalgalanmaların da kendine ve bebeğine zarar verme düşüncesi ve intihar düşünceleri eşlik eder. Yaşanılan bu durum annelerde doğum yaptıktan sonra ki bir yıl içerisinde ki bir döneminde gerçekleşebilir. 

Postpartum Depresyonu, depreson(ağlama, değersizlik, umutsuzluk, karamsarlık, sosyal izolasyon, cinsel istekte azalma, dikkat zayıflığı, kararsızlık, intihar düşünceleri, iştahta azalma ya da artma ve buna bağlı kilo değişiklikleri, uyku düzeninde değişiklikler gibi) tanımıyla aynı belirtileri göstermektedir ancak ayrıcı belirti olarak, annenin ne kendisiyle nede bebekle ilgilenememe kaygısı, yetersiz anne olma duygusu, bakım veren kişi olamama davranışlarını sergilemektedir. 

Annenin bebeğine yabancılaşma duygusu yoğun bir şekilde yaşamaktadır. Yaşadığı diğer yoğun duygu enerji düşmesi ve sosyal uyum sorunları yaşamasıdır. Annenin sürekli bir şekilde ağlama davranışında bulunması, ve yapılan hemen her davranış için zevk alamama durumudur. Yetersiz olduğunu düşünen anneler, bunun yanısıra suçluluk duygusuyla da düşünce çatışmaları yaşarlar. Bu duyguya neden olan kendi ile ilgili yeteri ilgiyi gösterememesi ve eskisi gibi bu davranışları yapamamasıdır. 

Kişiler bir olguya yeteri yoğunluğu sağlayamazlar ve dikkat problemi yaşarlar. Gördükleri ve duydukları bilgiyi hafıza da tutma ve işlemleme de kimi zaman sorun yaşayabilirler. Geceleri uyumak istememeleri ve gündüzleri ise yoğun uyku durumları olur. Bu durum, günlük programlarını yapamamaları, fiziksel görünümde değişme ve enerji kaybı yaşarlar. Yemek düzenlerinin değişmesi, aşırı yeme isteği veya yemek yememe davranışı eşilik edebilir. Eve kapanma, cinsel istekte azlık ve özbakımı yerine getirememe durumları da gözlenebilir. 

Postpartum Depresyon neden yaşanılır?

Planmamış gebelikler

Evlilik sorunları

Olumsuz deneyimlenmiş gebelikler

Erken anne-bebek ayrılığı

Maddi kaynak yetersizliği

Yaşanılan travmalar

Sosyal destek yetersizliği

Yaşanılan bu durumlar için izlenilen tedavi yolu, anne bebeğini emzirmek durumunda kaldığından dolayı ilaçsız tedaviler öncelikli olarak ilerlenmelidir.  Psikoterapi bu durumda önemli bir rol oynamaktadır. Çözümlenemediği durumlarda ilaç desteği ve/veya hastane yatışı gerçekleşebilir.